Partneralimentatie verandert na 1 januari 2020, hoe zit dat nu?

Het wetsvoorstel herziening partneralimentatie is op 11 december 2018 aangenomen door de Tweede Kamer. Op 21 mei heeft de Eerste Kamer ingestemd met de Wet herziening partneralimentatie.

De nieuwe wet is van toepassing op echtscheidingsverzoeken die worden ingediend op of na 1 januari 2020.

Op basis van deze wet wordt de alimentatietermijn in de basis verkort tot de helft van de duur van het huwelijk met een maximum van 5 jaar. Dat betekent dus een aanzienlijke beperking van de omvang van de alimentatieplicht.

Dit geldt niet onverkort voor alle aanvragen van echtscheiding op of na 1 januari 2020. Er zijn een paar uitzonderingen:

  1. Als op het tijdstip van indiening van het verzoek tot echtscheiding de duur van het huwelijk langer is dan vijftien jaar en de leeftijd van de alimentatiegerechtigde ten hoogste tien jaar lager is dan de op dat moment geldende AOW-leeftijd, dan eindigt de verplichting bij het bereiken van de AOW-leeftijd. Dit is dus maximaal tien jaar als de betrokkene precies tien jaar vóór de AOW-leeftijd zit op het moment van scheiding. Het mogelijk opschuiven van de AOW-leeftijd nadien heeft geen gevolgen voor de duur van de verplichting. Deze uitzondering geldt dus voor langdurige huwelijken, omdat een alimentatieduur van vijf jaar in dat geval te kort is voor de alimentatiegerechtigde om zich aan te passen aan de nieuwe wet.
  2. De tweede uitzondering ziet op gezinnen met jonge kinderen. In dat geval loopt de verplichting door tot het tijdstip waarop het jongste uit het huwelijk geboren kind twaalf jaar oud is geworden. De alimentatie kan dan dus maximaal twaalf jaar duren.
  3. De derde uitzondering is een overgangsregeling en verlengt de alimentatieduur voor alimentatiegerechtigden van vijftig jaar en ouder indien het huwelijk tenminste vijftien jaar heeft geduurd. Alimentatiegerechtigden die op of voor 1 januari 1970 zijn geboren, krijgen maximaal tien jaar in plaats van maximaal vijf jaar alimentatie. Uitgaande van inwerkingtreding per 1 januari 2020 geldt dit voor personen die ten ltijde van inwerkingtreding vijftig jaar of ouder zijn. Deze groep wordt jaarlijks kleiner en zal na verloop van enkele jaren verdwijnen, omdat de datum van 1 januari 1970 wettelijk is vastgelegd en niet meebeweegt met de tijd.

En dan is er ook nog een hardheidsclausule:
Wanneer beëindiging van de alimentatie plicht voor de gerechtigde van zo ingrijpende aard is dat de ongewijzigde handhaving van die termijn, gelet op alle omstandigheden van het geval, naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid van degene die tot de uitkering gerechtigd is niet kan worden gevergd, kan de rechter op diens verzoek alsnog een termijn vaststellen. Het verzoek daartoe dient te worden ingediend voordat drie maanden sinds de beëindiging zijn verstreken. De rechter bepaalt bij de uitspraak of verlenging van die termijn na ommekomst daarvan al dan niet mogelijk is.

Ik ben benieuwd naar de jurisprudentie die er wellicht komt!

Foto: Pixabay

Column: Oh de Liefde…

Oh de liefde, verzuchtte mijn lieve nichtje toen ze verhuisde naar het buitenland, naar haar vriendje die daar woonde en werkte…En zo is het precies: Oh de liefde…
Wat gebeurt er toch met ons aan het begin van een relatie, waar over wordt gezongen en verteld en wat het meest waardevolle zou moeten zijn wat je kan meemaken. En waar ook bijna iedereen naar op zoek is. De liefde, een wonderlijke en krachtige emotie die voor veel mensen het ultieme geluk betekent, maar ook de diepste pijn kan veroorzaken.
Bestaat er wel zoiets als duurzame liefde?

Ik was de dertig al gepasseerd toen ik trouwde. En misschien dat het daarom wel zo goed gaat. Want als je jong bent val je vaak op een tegenpool, dat is aantrekkelijk en het werkt ook wel want dan vul je elkaar zo goed aan. Als je wat ouder bent zoek je eerder iemand die een beetje hetzelfde is. Een maatje voor het leven. Geen exotische vogel; die zijn prachtig maar zo’n relatie is o zo kwetsbaar. Je kunt het beste trouwen met de buurjongen zei mijn vader al, en na een aantal omzwervingen heb ik die raad onbedoeld opgevolgd. Mijn eega komt uit Canada, maar wat bleek, zijn moeder was geboren in Zalk, dichtbij Zwolle en mijn vader aan de andere kant van de dijk, in Kampen. Nauwelijks 5 kilometer ertussen. Bijna buren dus, die ouders van ons.

Maar hoe kun je nu aan het begin van een relatie met die roze wolk in je hoofd, met die vlinders in je buik nu weloverwogen beslissingen maken?
PRATEN misschien? Over hoe je dingen ziet als opvoeding, hoe ga je met je geld om, hoe verdeel je de huishoudelijke taken? Hoe ga je bijdragen aan het gezinsinkomen? Moeten er misschien huwelijkse voorwaarden worden opgesteld, wie denkt daar nu aan? Praten over gevoelige zaken zodat je elkaar nog beter leert kennen. Dan worden dingen voor je op papier gezet en kun je dat nog eens doornemen, samen, als het eens iets minder goed gaat. Heb je een goed gespreksonderwerp. Dat heet Premariatal Mediation.
Volgende keer schrijf ik wat meer over deze tak van mediation.

Wilma Menken

Opnieuw beginnen

Opnieuw weer starten met een nieuwe blog. Na een verhuizing, een verbouwing, een behoorlijke verandering door van het centrum van Apeldoorn te verhuizen naar het buitengebied dichtbij Vaassen en gelukkig maar iets meer dan tien minuten van Apeldoorn!
Koeien nu…en vergezichten, pony’s, schapen en een hond terwijl we nog nooit een vis hebben gehad. Het levert hilarische “Wild West” momenten op, maar ook veel rust en genot.
Ook de mensen die Menken Mediation bezoeken zullen dat merken. Al dat groen om je heen doet je wat, de hoogte van je bloeddruk en je pols zakt….je wordt rustiger, dat is zelfs wetenschappelijk bewezen.
Moeilijke onderwerpen die aan bod moeten komen, zeker bij een echtscheiding. Want hoe kijk je straks op deze fase in je leven terug, van welke beslissingen en/of gedragingen heb je dan spijt. Belangrijk om het nu in elk geval zo goed mogelijk te doen, zo goed mogelijk zaken te regelen. Elkaar niet af te branden maar bijvoorbeeld te kiezen om in elk geval goede ouders te blijven.
Of een nieuw punt in je relatie, toch weer kiezen voor elkaar, daar mee aan het werk te gaan, een hele uitdaging.
De koffie staat klaar.